Licht, camera, leren! Medeleerlingen die hun camera aan hebben tijdens online onderwijs bevordert het leren

Videoconferencingprogramma's zoals Teams of Zoom zijn een veelgebruikt hulpmiddel geworden voor online leren, vooral tijdens het online onderwijs in de Coronapandemie. Maar hoe beïnvloedt het gebruik van camera's door leerkrachten en medeleerlingen het leren van studenten? Een recente studie van Pi et al. (2024) onderzocht deze vraag met behulp van onder andere eye-tracking.

Aan het eerste experiment dat de auteurs deden, namen 74 basisschoolleerlingen deel die Chinese idiomen leerden in een online setting met verschillende combinaties van cameragebruik door leerkrachten en medeleerlingen. De onderzoekers ontdekten dat:

• Medeleerlingen die hun camera's aanzetten de leerprestaties van leerlingen verbeterden. Leerlingen leerden beter als ze hun medeleerlingen op het scherm konden zien, ongeacht of de camera van de docent aan of uit stond. De aanwezigheid van medeleerlingen kan de motivatie en betrokkenheid van studenten bij online leren vergroten.
• Het aanzetten van de camera door de leerkracht had geen invloed op de leerprestaties van leerlingen. Leerlingen leerden op dezelfde manier, of de camera van de leerkracht nu aan of uit stond. Als de camera van de leerkracht aan stond, besteedden de leerlingen echter minder aandacht aan de dia's en meer aan de leerkracht. Dit geeft aan dat de aanwezigheid van de leerkracht een bron van afleiding kan zijn bij online leren, vooral als er visuele concurrentie is met het lesmateriaal.
• Een tweede experiment liet zien dat het type sociale vergelijking het effect van het gebruik van camera's van medeleerlingen modereert. Als leerlingen zichzelf vergeleken met hoger presterende medeleerlingen (opwaartse vergelijking) of met vergelijkbaar presterende medeleerlingen (parallelle vergelijking), leerden ze goed, ongeacht of camera's van medeleerlingen aan of uit stonden. Wanneer leerlingen zichzelf echter vergeleken met lager presterende leeftijdsgenoten (neerwaartse vergelijking), leerden ze beter wanneer leeftijdsgenoten hun camera's aanzetten dan wanneer ze deze uitzetten. Dit impliceert dat opwaartse en parallelle vergelijking leerlingen kunnen helpen zich te concentreren op de leerstof, terwijl neerwaartse vergelijking gebaat is bij zichtbaarheid medeleerlingen.

Deze bevindingen hebben belangrijke implicaties voor online onderwijs. Ten eerste wordt leerlingen aangeraden om hun camera's aan te zetten tijdens online onderwijs om hun leerresultaten en sociale interactie te verbeteren. Ten tweede worden leerkrachten aangemoedigd om een omgeving te ontwerpen die bevorderlijk is voor opwaartse en parallelle vergelijking tijdens online onderwijs, vooral wanneer medeleerlingen hun camera's uitzetten. Ten derde moeten leerkrachten het gebruik van hun camera's afwegen om te voorkomen dat leerlingen worden afgeleid van de leerstof.

Leesvaardigheid wereldwijd onder druk door schoolsluitingen

Een nieuwe studie werpt licht op de invloed van de schoolsluitingen als gevolg van de coronapandemie op  de leesvaardigheden van leerlingen. Hoewel het nog slechts een preprint betreft en de studie dus nog peer review moet ondergaan, zijn de gegevens die onderzoekers van de Universiteit van Hamburg deelden alvast interessant. De onderzoekers gebruikten gegevens uit het wereldwijd uitgevoerde PIRLS onderzoek om de effecten van schoolsluitingen op leesvaardigheid te onderzoeken. Deze studie laat zien dat er een significante negatieve samenhang is tussen het aantal dagen dat scholen gesloten waren en de prestaties op de PIRLS toetsen. De onderzoekers concluderen:

We estimate that an additional day of school closures is associated with a 0.14 PIRLS scale point decline in student reading performance. On average, countries in our sampleclosed schools for 110 days. To put our estimated effect size into context, this would imply that, the average country’s average student reading achievement declined about 15 points more than a country that did not close schools.

Met 108 dagen durende schoolsluitingen is de geconstateerde daling van Nederlandse leerlingen op de PIRLS toetsen mogelijk ten dele verklaard. De onderzoekers constateren ook dat de effecten van de schoolsluitingen groter zijn voor leerlingen met een lagere sociaal-economische status of voor leerlingen met beperkte toegang tot computers.

Het abstract

The COVID-19 pandemic disrupted education worldwide as educational systems made the decision to close schools to contain the spread of the virus. The duration of school closures varied greatly internationally. In this study, we use international variation in school closure policies to examine the effects of school closures on student achievement. Specifically, we use representative trend data from more than 300,000 students in 29 countries to examine whether the length of school closures is related to changes in student achievement before and after the outbreak of COVID-19. We observe a significant and substantial negative effect of school closures on student reading achievement. The estimated effect implies that a year of school closures corresponds roughly to the loss of a little more than half a school year of learning. This effect is even more pronounced for socioeconomically disadvantaged students and those without home computer access.

We estimate that

an additional day of school closures is associated with a 0.14 PIRLS scale in student reading performance. On average, countries in our sample

closed schools for 110 dayss average student reading achievement

declined about 15 points more than a country that did not close schools

Meta-analyse laat zien: wereldwijd substantiële leerachterstanden door schoolsluitingen

Dat de schoolsluitingen tijdens de coronacrisis een grote negatieve impact hebben gehad op leerlingen is al uitgebreid gedocumenteerd. Nu is er onlangs een meta-analyse verschenen in Nature Human Behavior die het wereldwijde onderzoek naar de effecten van de schoolsluitingen samenvat. Deze meta-analyse laat zien dat de effecten van de schoolsluitingen een forse negatieve impact hebben gehad op de leerprestaties (d = -0.14). Dat komt volgens de auteurs neer op een leerachterstand van gemiddeld 14 weken.

De auteurs concluderen ook dat de leerachterstanden al vroeg tijdens de pandemie zijn ontstaan en nog nauwelijks kleiner zijn geworden. Bovendien laten de resultaten zien dat de schoolsluitingen verschillen tussen leerlingen vergroot hebben: kinderen met een lage SES hebben grotere leerachterstanden. Tenslotte blijken de achterstand groter te zijn voor rekenen-wiskunde dan voor lezen en spelling. Als laatste kraken de auteurs ook enkele harde noten over de kwaliteit van sommige studies: een deel van de gevonden studies was van dusdanig lage kwaliteit dat deze niet meegenomen kon worden in de meta-analyse.

Het abstract

To what extent has the learning progress of school-aged children slowed down during the COVID-19 pandemic? A growing number of studies address this question, but findings vary depending on context. Here we conduct a pre-registered systematic review, quality appraisal and meta-analysis of 42 studies across 15 countries to assess the magnitude of learning deficits during the pandemic. We find a substantial overall learning deficit (Cohen’s d = −0.14, 95% confidence interval −0.17 to −0.10), which arose early in the pandemic and persists over time. Learning deficits are particularly large among children from low socio-economic backgrounds. They are also larger in maths than in reading and in middle-income countries relative to high-income countries. There is a lack of evidence on learning progress during the pandemic in low-income countries. Future research should address this evidence gap and avoid the common risks of bias that we identify.

Mentaal welbevinden leerkrachten stond onder druk tijdens pandemie

Nog zeer regelmatig verschijnt er onderzoek naar de effecten van de schoolsluitingen, bijvoorbeeld op leerlingen en docenten-in-opleiding. Ook op het welbevinden van leerkrachten hadden de schoolsluitingen impact. Een nieuwe, grootschalige studie uit de VS vergelijkt het welbevinden tijdens de pandemie tussen leerkrachten in het basisonderwijs en leerkrachten in andere beroepen. Deze studie laat zien dat leerkrachten vaker angstsymptomen rapporteerden dan werknemers in andere beroepen en dat leerkrachten die onderwijs op afstand gaven significant hogere niveaus van distress rapporteerden dan degenen die op school lesgaven.

Het abstract

With an emergence of research investigating the educational impacts of the COVID-19 pandemic, empirical studies assessing teachers’ mental health throughout the pandemic have been scarce. Using a large national data set, the current study compares mental health outcomes during the pandemic between pre-K–12 teachers and professionals in other occupations. Further, we compare the prevalence of mental health outcomes between in-person and remote teachers (N = 134,693). Findings indicate that teachers reported a greater prevalence of anxiety symptoms than did those in other professions and that remote teachers reported significantly higher levels of distress than did those teaching in person. We summarize the policy implications of these results.

Lessen uit de lockdown: synchroon vs. asynchroon online onderwijs

In de coronacrisis heeft het hoger onderwijs diverse keren over moeten stappen naar online onderwijs vanwege lockdowns. Gelukkig zijn er in die tijd veel tips gedeeld waarmee docenten hun voordeel konden doen. Eén van de eerste vragen die docenten zichzelf in deze situatie stellen is de vraag of het van belang is dat er synchrone, online bijeenkomsten georganiseerd moeten worden via bijvoorbeeld MS Teams of Zoom? Of is het ook mogelijk om een effectieve online cursus te verzorgen die volledig asynchroon is? In een recent verschenen studie in Journal of Computer Assisted Learning zijn studenten bevraagd over hun ervaringen tijdens cursussen waarin er online synchrone bijeekomsten waren via bijvoorbeeld Zoom of tijdens cursussen die online plaatsvonden maar waarbij er geen synchrone bijeenkomsten waren. De auteurs maken voor hun onderzoek gebruik van het Community of Inquiry framework van Garrison en Anderson (2001). 

De resultaten van het onderzoek laten zien dat in synchrone cursussen studenten sterkere social en teaching presence ervaren dan in asynchrone cursussen. Opvallend is ook dat in synchrone cursussen de social presence (bv. of studenten zich verbonden voelden met hun medestudenten en of ze goed met hen konden communiceren) positief samenhangen met ondere andere de cijfers die studenten haalden in de cursus. Het volgen van een cursus met synchrone online bijeenkomst lijkt dus voor een andere ervaring te zorgen dan een volledig asynchrone cursus. Deze stude kent wel twee beperkingen: de studie is niet opgezet als een experiment maar als een survey dus er was weinig controle op externe variabelen die ook invloed kunnen hebben op de resultaten en de studie leunt stevig op zelfrapportage.

Het abstract

Background

Online learning and teaching were globally popularized due to the impact of Covid-19. The pandemic has made both synchronous and asynchronous online learning inevitable in regions privileged with the technological affordance.

Aims

This study was designed to examine and compare the effectiveness of both learning modes through the Community of Inquiry framework.

Materials & Methods

Comparative analyses on a sample of N = 170 undergraduate students who took both synchronous and asynchronous online courses in Spring 2021.

Results

The paired-sample T-tests results indicated a significant difference in social presence, cognitive presence and self-evaluated performance.

Discussion & Conclusion

Teaching presence significantly influenced social presence and cognitive presence in both learning modes. However, under synchronous learning mode, social presence significantly impacted self-evaluation, grades and school identification. While social presence only influenced school identification under asynchronous learning mode. Theoretical and practical implications were also included.

Lay Description

• This paper is particularly informative as a comparative study, because we sampled students who had both synchronous online courses and asynchronous online courses in the Spring 2021 semester. And we only compared students' experiences within themselves using paired-sample T-tests, meaning that we compared the learning experience of the same person under two learning modes, rather than compare two samples.
• Although synchronous learning and asynchronous learning are both online learning methods, students had significant different experience in social presence and cognitive presence in the two learning modes, and had significantly higher self-evaluated performance in synchronous learning mode. They learned in a more socially engaged and cognitively engaged way in synchronous online courses.
• Through structural equation modelling tests, we found that social presence was the most important factor in synchronous online courses. It impacts students' self-evaluation, grades, and identification to their attended schools. However, in asynchronous learning mode, teaching presence was the most important factor.
• What is particularly interesting is that social presence leads to lower self-evaluated performance, but higher grades in synchronous learning environment. Students might dislike the fact that they had to talk and discuss in online courses just like in face-to-face courses and they'd rather sit back and do the assignment without synchronous instructions. But, they do better without social interactions in synchronous class meetings.

Zorgwekkend nieuws uit Nationaal Cohortonderzoek: Nog steeds grote vertraging voor spelling en rekenen-wiskunde

Dat de schoolsluitingen in het basisonderwijs grote impact hebben gehad op Nederlandse basisschoolleerlingen was al een tijd duidelijk. Het Nationaal Cohortonderzoek Onderwijs volgt al tweeeneenhalf jaar de gevolgen van deze schoolsluitingen. Helaas zijn de cijfers die het NCO deze week presenteerden niet erg hoopgevend: bij de leerlingen die bij de start van de coronacrisis in groep 3, 4 of 5 zaten blijft de leergroei bij spelling en rekenen-wiskunde duidelijk achter.

Lockdowns en schoolsluitingen hadden negatieve invloed op zelfeffectiviteit docenten-in-opleiding

Veel onderzoek naar de impact van schoolsluitingen en lockdowns richt zich op de gevolgen voor leerlingen. Maar ook voor docenten-in-opleiding hadden de schoolsluitingen en lockdowns een impact: onderwijs op de lerarenopleiding ging niet door of moest online gegeven worden en stages op school gingen niet door of moesten anders ingevuld worden. Een recente studie in Teaching and Teacher Education onderzoekt de impact van de schoolsluitingen op de zelfeffectiviteit van docenten-in-opleiding. Deze studie van Symesa, Lazaridesa en Hußnera onderzocht 201 docenten-in-opleiding. De resultaten van de studie laten zien dat zelfeffectiviteit van docenten-in-opleiding in een semester met schoolsluitingen minder toenam dan een vergelijkbaar cohort dat niet getroffen werd door schoolsluitingen. De auteurs nemen aan dat dit veroorzaakt wordt doordat deze docenten-in-opleiding minder praktische ervaring op konden doen. 

Het abstract

This study used latent growth curve models to examine the impact of the COVID-19 pandemic on the development of teacher self-efficacy in student teachers. Results indicate that the teacher self-efficacy of student teachers taught during the first COVID-19 lockdown increased significantly less across a semester compared to student teachers taught prior to the pandemic, who gained practical experience in schools. There may be a cohort of student teachers at risk of entering the profession with lower self-efficacy than is typical. Universities and schools may wish to provide additional practical experiences to compensate for the missed opportunities during the COVID-19 pandemic.

 

De impact van de eerste schoolsluiting op taal- en rekenprestaties

Wat was de impact van de eerste schoolsluiting op de taal- en rekenprestaties van leerlingen in groep 5-7? Deze vraag stond centraal in het onderzoek van de Werkplaats Onderwijsonderzoek Utrecht. Het onderzoek laat zien dat de leerachterstanden die leerlingen tijdens de eerste lockdown opliepen fors zijn: gemiddeld meer dan twee maanden voor zowel rekenen als begrijpend lezen. Het onderzoek richtte zich op scholen met een zeer diverse leerlingpopulatie. Het onderzoek vond ook grote verschillen tussen scholen: op scholen waar de populatie voor een groter deel bestond uit leerlingen die een risico lopen op leerachterstanden was de impact van de schoolsluitingen groter.

Het abstract:

School closures due to the COVID-19 pandemic raised concerns about increases in educational inequality. We examined the magnitude of the impact of the first school closure for vulnerable student groups in particular. This study was conducted among 886 Grade 3 - 5 students in the Netherlands in schools serving a high percentage of students from disadvantaged backgrounds. Piecewise growth analyses indicated that the school closures caused discontinuity in students’ achievement growth on national standardized tests and led to an average learning loss of 2.47 months in mathematics and 2.35 in reading comprehension, exceeding the duration of the school closure. Findings suggest that school closures contribute to educational inequality and indicate which students may particularly need additional support to overcome the adverse consequences of the lockdowns.

Schuurman, T. S., Henrichs, L. F., Schuurman, N. F., Polderdijk, S., & Hornstra, L. (2021). Learning Loss in Vulnerable Student Populations After the First Covid-19 School Closure in the Netherlands. Scandinavian Journal of Educational Research. https://doi.org/10.1080/00313831.2021.2006307