Licht, camera, leren! Medeleerlingen die hun camera aan hebben tijdens online onderwijs bevordert het leren

Videoconferencingprogramma's zoals Teams of Zoom zijn een veelgebruikt hulpmiddel geworden voor online leren, vooral tijdens het online onderwijs in de Coronapandemie. Maar hoe beïnvloedt het gebruik van camera's door leerkrachten en medeleerlingen het leren van studenten? Een recente studie van Pi et al. (2024) onderzocht deze vraag met behulp van onder andere eye-tracking.

Aan het eerste experiment dat de auteurs deden, namen 74 basisschoolleerlingen deel die Chinese idiomen leerden in een online setting met verschillende combinaties van cameragebruik door leerkrachten en medeleerlingen. De onderzoekers ontdekten dat:

• Medeleerlingen die hun camera's aanzetten de leerprestaties van leerlingen verbeterden. Leerlingen leerden beter als ze hun medeleerlingen op het scherm konden zien, ongeacht of de camera van de docent aan of uit stond. De aanwezigheid van medeleerlingen kan de motivatie en betrokkenheid van studenten bij online leren vergroten.
• Het aanzetten van de camera door de leerkracht had geen invloed op de leerprestaties van leerlingen. Leerlingen leerden op dezelfde manier, of de camera van de leerkracht nu aan of uit stond. Als de camera van de leerkracht aan stond, besteedden de leerlingen echter minder aandacht aan de dia's en meer aan de leerkracht. Dit geeft aan dat de aanwezigheid van de leerkracht een bron van afleiding kan zijn bij online leren, vooral als er visuele concurrentie is met het lesmateriaal.
• Een tweede experiment liet zien dat het type sociale vergelijking het effect van het gebruik van camera's van medeleerlingen modereert. Als leerlingen zichzelf vergeleken met hoger presterende medeleerlingen (opwaartse vergelijking) of met vergelijkbaar presterende medeleerlingen (parallelle vergelijking), leerden ze goed, ongeacht of camera's van medeleerlingen aan of uit stonden. Wanneer leerlingen zichzelf echter vergeleken met lager presterende leeftijdsgenoten (neerwaartse vergelijking), leerden ze beter wanneer leeftijdsgenoten hun camera's aanzetten dan wanneer ze deze uitzetten. Dit impliceert dat opwaartse en parallelle vergelijking leerlingen kunnen helpen zich te concentreren op de leerstof, terwijl neerwaartse vergelijking gebaat is bij zichtbaarheid medeleerlingen.

Deze bevindingen hebben belangrijke implicaties voor online onderwijs. Ten eerste wordt leerlingen aangeraden om hun camera's aan te zetten tijdens online onderwijs om hun leerresultaten en sociale interactie te verbeteren. Ten tweede worden leerkrachten aangemoedigd om een omgeving te ontwerpen die bevorderlijk is voor opwaartse en parallelle vergelijking tijdens online onderwijs, vooral wanneer medeleerlingen hun camera's uitzetten. Ten derde moeten leerkrachten het gebruik van hun camera's afwegen om te voorkomen dat leerlingen worden afgeleid van de leerstof.

Lessen uit de lockdown: synchroon vs. asynchroon online onderwijs

In de coronacrisis heeft het hoger onderwijs diverse keren over moeten stappen naar online onderwijs vanwege lockdowns. Gelukkig zijn er in die tijd veel tips gedeeld waarmee docenten hun voordeel konden doen. Eén van de eerste vragen die docenten zichzelf in deze situatie stellen is de vraag of het van belang is dat er synchrone, online bijeenkomsten georganiseerd moeten worden via bijvoorbeeld MS Teams of Zoom? Of is het ook mogelijk om een effectieve online cursus te verzorgen die volledig asynchroon is? In een recent verschenen studie in Journal of Computer Assisted Learning zijn studenten bevraagd over hun ervaringen tijdens cursussen waarin er online synchrone bijeekomsten waren via bijvoorbeeld Zoom of tijdens cursussen die online plaatsvonden maar waarbij er geen synchrone bijeenkomsten waren. De auteurs maken voor hun onderzoek gebruik van het Community of Inquiry framework van Garrison en Anderson (2001). 

De resultaten van het onderzoek laten zien dat in synchrone cursussen studenten sterkere social en teaching presence ervaren dan in asynchrone cursussen. Opvallend is ook dat in synchrone cursussen de social presence (bv. of studenten zich verbonden voelden met hun medestudenten en of ze goed met hen konden communiceren) positief samenhangen met ondere andere de cijfers die studenten haalden in de cursus. Het volgen van een cursus met synchrone online bijeenkomst lijkt dus voor een andere ervaring te zorgen dan een volledig asynchrone cursus. Deze stude kent wel twee beperkingen: de studie is niet opgezet als een experiment maar als een survey dus er was weinig controle op externe variabelen die ook invloed kunnen hebben op de resultaten en de studie leunt stevig op zelfrapportage.

Het abstract

Background

Online learning and teaching were globally popularized due to the impact of Covid-19. The pandemic has made both synchronous and asynchronous online learning inevitable in regions privileged with the technological affordance.

Aims

This study was designed to examine and compare the effectiveness of both learning modes through the Community of Inquiry framework.

Materials & Methods

Comparative analyses on a sample of N = 170 undergraduate students who took both synchronous and asynchronous online courses in Spring 2021.

Results

The paired-sample T-tests results indicated a significant difference in social presence, cognitive presence and self-evaluated performance.

Discussion & Conclusion

Teaching presence significantly influenced social presence and cognitive presence in both learning modes. However, under synchronous learning mode, social presence significantly impacted self-evaluation, grades and school identification. While social presence only influenced school identification under asynchronous learning mode. Theoretical and practical implications were also included.

Lay Description

• This paper is particularly informative as a comparative study, because we sampled students who had both synchronous online courses and asynchronous online courses in the Spring 2021 semester. And we only compared students' experiences within themselves using paired-sample T-tests, meaning that we compared the learning experience of the same person under two learning modes, rather than compare two samples.
• Although synchronous learning and asynchronous learning are both online learning methods, students had significant different experience in social presence and cognitive presence in the two learning modes, and had significantly higher self-evaluated performance in synchronous learning mode. They learned in a more socially engaged and cognitively engaged way in synchronous online courses.
• Through structural equation modelling tests, we found that social presence was the most important factor in synchronous online courses. It impacts students' self-evaluation, grades, and identification to their attended schools. However, in asynchronous learning mode, teaching presence was the most important factor.
• What is particularly interesting is that social presence leads to lower self-evaluated performance, but higher grades in synchronous learning environment. Students might dislike the fact that they had to talk and discuss in online courses just like in face-to-face courses and they'd rather sit back and do the assignment without synchronous instructions. But, they do better without social interactions in synchronous class meetings.