Licht, camera, leren! Medeleerlingen die hun camera aan hebben tijdens online onderwijs bevordert het leren

Videoconferencingprogramma's zoals Teams of Zoom zijn een veelgebruikt hulpmiddel geworden voor online leren, vooral tijdens het online onderwijs in de Coronapandemie. Maar hoe beïnvloedt het gebruik van camera's door leerkrachten en medeleerlingen het leren van studenten? Een recente studie van Pi et al. (2024) onderzocht deze vraag met behulp van onder andere eye-tracking.

Aan het eerste experiment dat de auteurs deden, namen 74 basisschoolleerlingen deel die Chinese idiomen leerden in een online setting met verschillende combinaties van cameragebruik door leerkrachten en medeleerlingen. De onderzoekers ontdekten dat:

• Medeleerlingen die hun camera's aanzetten de leerprestaties van leerlingen verbeterden. Leerlingen leerden beter als ze hun medeleerlingen op het scherm konden zien, ongeacht of de camera van de docent aan of uit stond. De aanwezigheid van medeleerlingen kan de motivatie en betrokkenheid van studenten bij online leren vergroten.
• Het aanzetten van de camera door de leerkracht had geen invloed op de leerprestaties van leerlingen. Leerlingen leerden op dezelfde manier, of de camera van de leerkracht nu aan of uit stond. Als de camera van de leerkracht aan stond, besteedden de leerlingen echter minder aandacht aan de dia's en meer aan de leerkracht. Dit geeft aan dat de aanwezigheid van de leerkracht een bron van afleiding kan zijn bij online leren, vooral als er visuele concurrentie is met het lesmateriaal.
• Een tweede experiment liet zien dat het type sociale vergelijking het effect van het gebruik van camera's van medeleerlingen modereert. Als leerlingen zichzelf vergeleken met hoger presterende medeleerlingen (opwaartse vergelijking) of met vergelijkbaar presterende medeleerlingen (parallelle vergelijking), leerden ze goed, ongeacht of camera's van medeleerlingen aan of uit stonden. Wanneer leerlingen zichzelf echter vergeleken met lager presterende leeftijdsgenoten (neerwaartse vergelijking), leerden ze beter wanneer leeftijdsgenoten hun camera's aanzetten dan wanneer ze deze uitzetten. Dit impliceert dat opwaartse en parallelle vergelijking leerlingen kunnen helpen zich te concentreren op de leerstof, terwijl neerwaartse vergelijking gebaat is bij zichtbaarheid medeleerlingen.

Deze bevindingen hebben belangrijke implicaties voor online onderwijs. Ten eerste wordt leerlingen aangeraden om hun camera's aan te zetten tijdens online onderwijs om hun leerresultaten en sociale interactie te verbeteren. Ten tweede worden leerkrachten aangemoedigd om een omgeving te ontwerpen die bevorderlijk is voor opwaartse en parallelle vergelijking tijdens online onderwijs, vooral wanneer medeleerlingen hun camera's uitzetten. Ten derde moeten leerkrachten het gebruik van hun camera's afwegen om te voorkomen dat leerlingen worden afgeleid van de leerstof.

Terugblik op 10 jaar onderwijswetenschappen blog: Wat zijn de meest populaire posts? (Deel 2)

 

Ongemerkt is er in 2022 een jubileum gepasseerd: het onderwijswetenschappen blog bestaat 10 jaar! Het einde van het jaar is een mooi moment om terug te blikken op 10 jaar blogposts over onderwijs, onderzoek en meer. Wat waren de 10 meest gelezen blogs in die 10 jaar tijd?

Vandaag kijken we naar nummer 8 en nummer 7:

Nummer 8: Tips voor online samenwerkend leren (1 april 2020, 4435x gelezen)

In de coronacrisis werden er onder de ##UUGotThis veel tips voor het geven van online onderwijs gedeeld. We zaten in de eerste lockdown en iedereen was naarstig op zoek naar goede ideeën. In deze blogpost beschreven we richtlijnen en tips voor het inzetten van online samenwerkend leren.

Nummber 7: Onderzoek: Onderwijs laten aansluiten bij leerstijlen van leerlingen niet effectief (4 maart 2015, 5384x gelezen)

Leerstijlen. Misschien wel de meest hardnekkige onderwijsmythe van allemaal. In meerdere posts op dit blog komen leerstijlen aan bod. In deze post bespraken we een onderzoek in het tijdschrift Journal of Educational Psychology dat de meshing hypothesis onderzoekt. De meshing hypothesis stelt dat leerlingen beter leren wanneer de lesstof wordt aangeboden op een manier die bij hun leerstijl past. En welk bewijs vonden de auteurs voor deze hypothese? Geen enkel bewijs uiteraard.

Check morgen ons blog voor nummer 6 en 5! 

Online tutoring verbetert studieprestaties

Tutoring wordt regelmatig ingezet als strategie om leerachterstand in te lopen, maar is wel gebruikelijker in het basis- en voortgezet onderwijs dan in het hoger onderwijs. Een nieuwe studie in Economics of Education Review heeft gekeken naar de effectiviteit van online tutoring in het hoger onderwijs. Het onderzoek is tijdens de coronacrisis uitgevoerd aan een Duitse universiteit in een opleiding economie. Deelnemers werden willekeurig toegewezen aan een groep met of zonder online tutoring. De tutoring sessies vonden wekelijks plaats in kleine groepen van twee of drie studenten en werden gehouden via Zoom. Tijdens deze sessies bespraken de studenten economieproblemen op basis van oude tentamens. De studenten die als tutor fungeerden, waren studenten uit hogere jaren van het studieprogramma. Het onderzoek heeft aangetoond dat deelnemers die deelnamen aan de online tutoring betere resultaten behaalden op toetsen en meer studiepunten behaalden dan deelnemers die niet deelnamen aan de tutoring. Bovendien bleken deelnemers die deelnamen aan de tutoring minder vaak uit te vallen en minder vaak tentamens te herkansen. Deze bevindingen laten zien dat online tutoring een effectief middel kan zijn om studenten te helpen bij het behalen van betere resultaten en om uitval te verminderen in het hoger onderwijs.

Het abstract

Demand for personalized online tutoring in higher education is growing but there is little research on its effectiveness. We conducted an RCT offering remote peer tutoring in micro- and macroeconomics at a German university teaching online due to the Covid-pandemic. Treated students met in small groups, in alternating weeks with and without a more senior student tutor. The treatment improved study behavior and increased contact to other students. Tutored students achieved around 30% more credits and a one grade level better GPA across treated subjects. Our findings suggest that the program reduced outcome inequality. We find no impacts on mental health.

Vreemde ogen dwingen? Leren van kennisclips in de aanwezigheid van een medestudent

Kennisclips worden meer en meer ingezet, maar nodigen soms uit tot passief leergedrag. Het doel van een recent onderzoek in het International Journal of Educational Technology in Higher Education was om te onderzoeken of het beter is om kennisclips passief te bekijken of om ze te bekijken en je eigen verklaringen te genereren over wat je ziet. Om dit te onderzoeken is een experiment uitgevoerd waarbij deelnemers kennisclips bekeken met behulp van één van deze twee leerstrategieën. Bovendien is er rekening gehouden met de sociale omgeving waarin leren met kennisclips plaatsvindt, waarbij in dit geval specifiek is gekeken naar co-learner presence. Er is sprake van co-learner presence als een medestudent bijvoorbeeld tegelijk met de kennisclips meekijkt en feedback geeft op verklaringen die je genereert. In dit onderzoek was er een medestudent zichtbaar voor de deelnemers.

Uit het onderzoek bleek dat studenten die de kennisclips bekeken en daarbij verklaringen genereerden een verbeterde aandacht en betere leerprestaties lieten zien, zowel wanneer ze alleen waren als wanneer ze samen met een co-learner de videolecture bekeken. Bovendien bleek dat de aanwezigheid van een medestudent de leerprestaties bevorderde. De conclusie van dit onderzoek is dan ook genereren van verklaringen een effectief hulpmiddel is om leren met kennisclips te verbeteren, omdat het leerlingen helpt actief betekenis te geven aan het leermateriaal en het integreren van nieuwe kennis met bestaande kennis. Tevens is gebleken dat de sociale omgeving in de vorm van de aanwezigheid van een medestudent de effectiviteit van het leren met kennisclips verhoogt.

Het abstract

Learning from video lectures is becoming a prevalent learning activity in formal and informal settings. However, relatively little research has been carried out on the interactions of learning strategies and social environment in learning from video lectures. The present study addresses this gap by examining whether learner-generated explanations and co-learner presence with or without nonverbal praise independently and interactively affected learning from a self-paced video lecture about infectious diseases. University students were randomized into viewing either the video with instructor-generated explanations or the same video but generating explanations themselves. Outcomes were assessed by the quality of explanations, learning performance, mental effort, attention allocation, and behavioral patterns. Between-group comparisons showed that, in the absence of a peer co-learner, learning performance was similar in both the instructor-generated and learner-generated explanation groups. However, in the presence of a peer, learner-generated explanation facilitated learning performance. Furthermore, learner-generated explanation in the presence of a co-learner also reduced learners’ mental effort and primed more behaviors related to self-regulation and monitoring. The results lead to the following strong recommendation for educational practice when using video lectures: if students learn by generating their own explanations in the presence of a co-learner, they will show better learning performance even though the learning is not necessarily more demanding, and will engage in more behaviors related to explanation adjustment and self-regulation.

Lessen uit de lockdown: synchroon vs. asynchroon online onderwijs

In de coronacrisis heeft het hoger onderwijs diverse keren over moeten stappen naar online onderwijs vanwege lockdowns. Gelukkig zijn er in die tijd veel tips gedeeld waarmee docenten hun voordeel konden doen. Eén van de eerste vragen die docenten zichzelf in deze situatie stellen is de vraag of het van belang is dat er synchrone, online bijeenkomsten georganiseerd moeten worden via bijvoorbeeld MS Teams of Zoom? Of is het ook mogelijk om een effectieve online cursus te verzorgen die volledig asynchroon is? In een recent verschenen studie in Journal of Computer Assisted Learning zijn studenten bevraagd over hun ervaringen tijdens cursussen waarin er online synchrone bijeekomsten waren via bijvoorbeeld Zoom of tijdens cursussen die online plaatsvonden maar waarbij er geen synchrone bijeenkomsten waren. De auteurs maken voor hun onderzoek gebruik van het Community of Inquiry framework van Garrison en Anderson (2001). 

De resultaten van het onderzoek laten zien dat in synchrone cursussen studenten sterkere social en teaching presence ervaren dan in asynchrone cursussen. Opvallend is ook dat in synchrone cursussen de social presence (bv. of studenten zich verbonden voelden met hun medestudenten en of ze goed met hen konden communiceren) positief samenhangen met ondere andere de cijfers die studenten haalden in de cursus. Het volgen van een cursus met synchrone online bijeenkomst lijkt dus voor een andere ervaring te zorgen dan een volledig asynchrone cursus. Deze stude kent wel twee beperkingen: de studie is niet opgezet als een experiment maar als een survey dus er was weinig controle op externe variabelen die ook invloed kunnen hebben op de resultaten en de studie leunt stevig op zelfrapportage.

Het abstract

Background

Online learning and teaching were globally popularized due to the impact of Covid-19. The pandemic has made both synchronous and asynchronous online learning inevitable in regions privileged with the technological affordance.

Aims

This study was designed to examine and compare the effectiveness of both learning modes through the Community of Inquiry framework.

Materials & Methods

Comparative analyses on a sample of N = 170 undergraduate students who took both synchronous and asynchronous online courses in Spring 2021.

Results

The paired-sample T-tests results indicated a significant difference in social presence, cognitive presence and self-evaluated performance.

Discussion & Conclusion

Teaching presence significantly influenced social presence and cognitive presence in both learning modes. However, under synchronous learning mode, social presence significantly impacted self-evaluation, grades and school identification. While social presence only influenced school identification under asynchronous learning mode. Theoretical and practical implications were also included.

Lay Description

• This paper is particularly informative as a comparative study, because we sampled students who had both synchronous online courses and asynchronous online courses in the Spring 2021 semester. And we only compared students' experiences within themselves using paired-sample T-tests, meaning that we compared the learning experience of the same person under two learning modes, rather than compare two samples.
• Although synchronous learning and asynchronous learning are both online learning methods, students had significant different experience in social presence and cognitive presence in the two learning modes, and had significantly higher self-evaluated performance in synchronous learning mode. They learned in a more socially engaged and cognitively engaged way in synchronous online courses.
• Through structural equation modelling tests, we found that social presence was the most important factor in synchronous online courses. It impacts students' self-evaluation, grades, and identification to their attended schools. However, in asynchronous learning mode, teaching presence was the most important factor.
• What is particularly interesting is that social presence leads to lower self-evaluated performance, but higher grades in synchronous learning environment. Students might dislike the fact that they had to talk and discuss in online courses just like in face-to-face courses and they'd rather sit back and do the assignment without synchronous instructions. But, they do better without social interactions in synchronous class meetings.

Negatieve impact van schoolsluitingen op schrijfvaardigheid van basisschoolleerlingen

Over de impact van de schoolsluitingen als gevolg van het coronavirus is al veel geschreven. Een nieuw onderzoek, gepubliceerd in het Journal of Educational Psychology, beschrijft de impact van de schoolsluitingen in Noorwegen op de schrijfvaardigheid van leerlingen in groep 3. De schoolsluitingen in Noorwegen duurden 7 weken en tijdens deze periode gaven de Noorse leerkrachten online onderwijs. De studie van Skar, Graham en Huebner laat zien dat de schoolsluitingen een significante negatieve impact hadden op op de schrijfvaardigheid van leerlingen. De auteurs noemen hiervoor verschillende verklaringen: er was eerder sprake van emergency remote instruction dan van effectief ontworpen online onderwijs en veel jonge leerlingen hadden slechts minimaal contact met hun leerkracht tijdens de schoolsluitingen.

Het uit het abstract:

The coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic and the sudden cancellation of in-class instruction for many students around the world presented an unprecedented disruption in children’s education. As the COVID-19 pandemic took form, multiple concerns were raised about the potential negative impact on students’ learning. The current study examined this proposition for children’s writing. We compared the quality of writing, handwriting fluency, and attitude toward writing of first grade Norwegian students during the COVID-19 pandemic (421 girls, 396 boys), which included emergency remote instruction for almost 7 weeks, with first grade students in the same schools a year before the pandemic began (835 girls, 801 boys). After controlling for variance due to national test scores, school size, proportion of certified teachers, students per special education teacher, school hours per student, student gender, and native language, we found that students attending first grade during the pandemic had lower scores for writing quality, handwriting fluency, and attitude toward writing than their first grade peers tested a year earlier before the COVID-19 pandemic emerged. Implications for policy and instruction as well as future research are presented.

Het staat in de cursushandleiding! Hoe designkenmerken van online cursussen samenhangen met studieprestaties

"Het staat in de cursushandleiding!" is een veel gehoord antwoord op vragen van studenten over de cursus. In een recent onderzoek in het tijdschrift Plos One onderzoeken Fischer en collega's de cursushandleidingen van 11 online cursussen. De premisse van het onderzoek is dat een goede cursushandleiding informatie geeft over belangrijke ontwerpkenmerken van de cursus (bv. de cursusdoelen, de manier waarop interactie is georganiseerd) en dat deze ontwerpkenmerken samenhangend zijn met studieprestaties van studenten. 

De auteurs komen tot een codeerschema dat vier belangrijke ontwerpkenmerken voor online cursussen bevat. Ze baseren zich hierbij op een kwalitatieve analyse van 11 cursushandleidingen van online cursussen die werden aangeboden door een Amerikaanse universiteit. Het uiteindelijke codeerschema bestond uit 23 codes gerangschikt onder vier categorieën: technologie, cursusorganisatie, leerdoelen en alignment en interpersoonlijke interacties.

Interassant is dat de auteurs vervolgens onderzoeken of het wel of niet voorkomen van bepaalde ontwerpkenmerken samenhangt met studieprestaties van studenten. Uit de analyse blijkt dat de ontwerpkenmerken cursusorganisatie en leerdoelen en alignment significante predictoren van studieprestaties zijn.

Het abstract:

The importance of online learning in higher education settings is growing, not only in wake of the Covid-19 pandemic. Therefore, metrics to evaluate and increase the quality of online instruction are crucial for improving student learning. Whereas instructional quality is traditionally evaluated with course observations or student evaluations, course syllabi offer a novel approach to predict course quality even prior to the first day of classes. This study develops an online course design characteristics rubric for science course syllabi. Utilizing content analysis, inductive coding, and deductive coding, we established four broad high-quality course design categories: course organization, course objectives and alignment, interpersonal interactions, and technology. Additionally, this study exploratively applied the rubric on 11 online course syllabi (N = 635 students) and found that these design categories explained variation in student performance.

Impact van online en hybride onderwijs op gedrag van basisschoolleerlingen

Verschillende studies hebben aangetoond dat de schoolsluitingen door de coronacrisis een impact hebben gehad op de leerprestaties van Amerikaanse basisschoolleerlingen. Maar welke impact had de coronacrisis op het gedrag van basisschoolleerlingen? In een recent onderzoek bevroegen de onderzoekers Hanno, Fritz, en Jones de ouders van 348 leerlingen in de basisschoolleeftijd. Op 4 momenten in de eerste vijf maanden van 2021 vulden deze ouders een vragenlijst in over het gedrag van hun kinderen. Ouders gaven hun percepties van het gedrag van hun kind in het algemeen (veel beter dan gewoonlijk vs. veel slechter dan gewoonlijk), het aantal keren dat opvallend of onaangepast gedrag voorkwam in de voorbije periode (bv. agressief gedrag of teruggetrokken zijn) en hoe vaak het kind problemen had met het executief functioneren in de voorbije periode. Daarbij vroegen de onderzoekers ook of het kind op het moment van invullen onderwijs op school, online onderwijs of hybride onderwijs volgde.

De resultaten van het onderzoek laten zien dat vrijwel alle deelnemende kinderen overgangen in onderwijsvorm meemaakten (bv. van klassikaal naar online, zie Figuur 1). En dat in de perceptie van de deelnemende ouders het gedrag van hun kinderen in periodes van online onderwijs beduidend problematischer was dan tijdens klassikaal onderwijs (zie Figuur 2).

Figuur 1: Onderwijsvorm per meetmoment.

Figuur 2: Verschillen in kindgedrag.

Hanno, E. C., Fritz, L. S., & Jones, S. M. (2022). School Learning Format and Children’s Behavioral Health During the COVID-19 Pandemic. JAMA Pediatrics. doi:10.1001/jamapediatrics.2021.5698