Hoe kan stilleestijd effectiever worden?

Op veel scholen is meerdere keren per week stilleestijd. Hierbij krijgen leerlingen de tijd om een boek dat ze zelf gekozen hebben. Maar verbetert het echt hun leesvaardigheid, motivatie en leesgedrag? En kan zelfleestijd effectiever worden gemaakt door een aantal extra elementen toe te voegen, zoals ondersteuning door de leerkracht, verantwoording (accountability) of sociale interactie?

Een recente meta-analyse probeerde deze vragen te beantwoorden door 51 studies te bekijken die verschillende varianten van stilleesprogramma's vergeleken. Zij vonden dat:

• Het toevoegen van extra elementen aan stilleestijd een klein positief effect had op de algehele leesvaardigheid. Dit betekent dat leerlingen die deelnamen aan verbeterde stilleesprogramma's iets beter presteerden op leestoetsen dan leerlingen die alleen gewone stilleestijd kregen.
• Het effect was groter voor leerlingen met een risico op leesproblemen. Leerlingen met bijvoorbeeld een lage sociaaleconomische status of een lage leesvaardigheid hadden meer baat bij de extra elementen die kunnen worden toegevoegd aan stilleestijd dan sterkere lezers.
• De auteurs vonden een negatief effect van hulp of instructie door de leerkracht tijdens leestijd, wat mogelijk betekent dat dergelijke activiteiten de betrokkenheid van leerlingen bij teksten kunnen verstoren. 
• Aan de andere kant vonden ze positieve effecten van het beperken en ondersteunen van de boekkeuze, verantwoording en sociale interactie.

De auteurs concluderen dat stilleestijd een waardevol onderdeel van het leescurriculum kan zijn, maar dat het gecombineerd moet worden met elementen die leerlingen helpen bij het kiezen van geschikte boeken, het monitoren van hun leesactiviteiten en het bevorderen van de sociale interactie.

Het abstract

One often used approach to increase students' reading frequency is investing in independent silent reading (ISR) at schools: regularly scheduling time during which students read silently in books of their own choice. However, evidence for the impact of ISR is inconclusive and there appear to be important barriers to its effects on students' reading frequency, motivation, and proficiency: particularly struggling readers have difficulties choosing appropriate books, simply allotting time for reading does not guarantee that students read, ISR lacks accountability, and students are not always given the opportunity to interact about what they read. The aim of the current meta-analysis was to test whether additions to ISR that aim to overcome these barriers contribute to the effects of ISR on students' reading. Using outcomes of 51 effect studies covering 56 samples of students in primary and secondary education, we established a small but significant positive short-term intervention effect on overall reading proficiency (Cohen's d = 0.27). We additionally found that additions to ISR were particularly effective for students at risk of reading failure; for stronger readers, effects were absent. Finally, we found a negative effect of help or instruction by the teacher, which suggests that activities during reading might interfere with students' engagement with texts.

Hoe buiten spelen de executieve functies van peuters kan versterken

Executieve functies zijn mentale processen die helpen om aandacht en gedrag te reguleren. Deze processen zijn ook belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen. In een recente studie in Trends in Neuroscience and Education is gekeken naar het effect van spelen op de executieve functies van peuters. Hiervoor zijn 47 peuters uit twee kleuterscholen in de Verenigde Staten gebruikt als deelnemers. De peuters waren tussen de 3 en 5 jaar oud. De onderzoekers onderzochten de executieve functies van de peuters na een 1 uur binnen spelen en na 1 uur buiten spelen. De onderzoekers concluderen dat buiten spelen een positief effect heeft op de executieve functies van peuters, zoals aandacht en inhibitiecontrole. Dit suggereert dat buiten spelen van belang is om de executieve functies van peuters te versterken en daarmee hun prestaties en gedrag in de klas te verbeteren. 

Het abstract

Background

Children's executive functions develop rapidly during the preschool years and are critical for attending to lessons and meeting classroom expectations. Engaging in periods of outdoor play that have lower regulatory requirements and that provide opportunities for physical activity may help children maintain control over their behavior when they are back in settings with higher regulatory requirements. However, little work has formally examined this proposition in early childhood.

Methods

This study used a quasi-experimental design to examine preschoolers' executive functions following indoor compared to outdoor play. A total of 72 children (mean age = 4.5 years, 46% female, 73% non-Hispanic White) participated in task-based assessments of attention shifting and inhibitory control and in classroom observations of attention and inhibitory control. A subsample of the children (n = 51) was assessed for physical activity using accelerometry to examine the extent to which young children's physical activity during outdoor play predicted their subsequent executive functions better than their physical activity during indoor play.

Results

Children showed greater attention during classroom circle time following outdoor play compared to after indoor play (d = .34). Children's non-sedentary activity during indoor play was not related to their subsequent task-based executive functions but showed negative associations with their subsequent classroom-based executive functions. Children's percentage of time spent in non-sedentary physical activity during outdoor play showed a quadratic association with subsequent task-based inhibitory control but linear associations with subsequent classroom-based attention and inhibitory control during circle time.

Conclusion

Periods of outdoor play that involve recommended amounts of physical activity may help young children engage executive functions when they return to the classroom.

Bevorderen van interculturele competenties bij studenten in het hoger onderwijs

De afgelopen jaren is er in het hoger onderwijs in Nederland veel aandacht besteed aan internationalisering. Dit is onder meer terug te zien in de stijging van het aantal internationale studenten aan Nederlandse universiteiten. Ondanks de toenemende diversiteit onder de studentenpopulatie is er echter nog steeds sprake van beperkte interculturele interactie tussen studenten op universiteiten. Dit kan leiden tot een beperkte ontwikkeling van interculturele competenties onder studenten. In de discussies over internationalisering van het Nederlandse hoger onderwijs is het bevorderen van interculturele competenties onder studenten dan ook een belangrijk onderwerp. Er is veel aandacht voor het belang van interculturele vaardigheden in het hedendaagse werkveld, en daarom is het van groot belang dat studenten in het hoger onderwijs deze vaardigheden ontwikkelen. Een recente studie in Pedagogische Studiën laat zien hoe interculturele competenties van studenten kunnen worden bevorderd door middel van een practicummodule gericht op interculturele interacties tussen studenten. 

De practicummodule genaamd "Intercultural Sensitivity & Competences", bestond uit verschillende activiteiten die gericht waren op het bevorderen van betekenisvolle interculturele interacties tussen studenten. De module omvatte onder meer het uitvoeren van interviews met studenten van verschillende culturele achtergronden, het discussiëren van culturele verschillen en het uitvoeren van rollenspellen gericht op het vergroten van de interculturele sensitiviteit en competenties van de studenten.  

De resultaten van het onderzoek lieten zien dat de practicummodule de ontwikkeling van interculturele competenties bij de studenten stimuleerde. Daarnaast leken met name studenten die bij aanvang een minder open houding hadden ten aanzien van culturele verschillen of minder kennis hadden van gedrag en gewoontes in verschillende culturen, te profiteren van de module. Het onderzoek geeft inzicht in hoe interculturele competenties van studenten in het hoger onderwijs kunnen worden bevorderd door middel van een practicummodule gericht op interculturele interacties tussen studenten.

Het abstract

Door globalisering is onze samenleving en daarmee o.a. de studentpopulatie in het hoger onderwijs, meer en meer cultureel divers geworden. Een meer diverse studentpopulatie betekent echter niet dat er meer interculturele student-interactie plaatsvindt (Glass et al., 2013). Terwijl dergelijke interactie studenten zou kunnen helpen bij de ontwikkeling van hun interculturele sensitiviteit en competenties. In het huidige onderzoek werd de ontwikkeling van interculturele competenties onderzocht, via het volgen van een practicummodule Intercultural Sensitivity & Competences met daarin nadruk op interculturele interacties tussen studenten. Daarbij bestudeerden we exploratief of multiculturele kenmerken van studenten, zoals de multiculturele persoonlijkheid, invloed hebben op de ontwikkeling van deze competenties. Met behulp van een quasi-experimenteel pretest / posttest design, bestudeerden we een groep van 70 studenten Sociale en Gedragswetenschappen van een grootstedelijke Nederlandse universiteit. De resultaten lieten zien dat het bevorderen van betekenisvolle interculturele interacties tussen studenten – via de practicummodule – de ontwikkeling van interculturele competenties stimuleert. Daarnaast leken met name studenten die bij aanvang een minder open houding hadden ten aanzien van culturele verschillen of minder kennis hadden van gedrag en gewoontes in verschillende culturen, te profiteren van het practicum. Dit onderzoek geeft inzicht in hoe interculturele competenties van studenten in het hoger onderwijs bevorderd kunnen worden.

Fonemisch bewustzijn stimuleren

Fonemisch bewustzijn houdt in dat kinderen onder andere inzien dat woorden bestaan uit afzonderlijke klanken. Fonemisch bewustzijn is een belangrijk onderdeel van het leren lezen. Hoe kun je als leerkracht bijdragen aan de ontwikkeling van fonemisch bewustzijn bij jonge kinderen. Deze vraag staat centraal in dit artikel in JSW.